Wet op lijkbezorging aangenomen.

De Eerste Kamer heeft op 9 juni de vernieuwde Wet op de Lijkbezorging aangenomen. De herziene wet heeft een aantal bepalingen en procedures toegevoegd aan de bestaande wet. Zo wordt bijvoorbeeld volgens de nieuwe regels bepaald dat bij onduidelijkheid rond de doodsoorzaak en bij een niet-natuurlijke doodsoorzaak van een kind, direct de gemeentelijke lijkschouwer ingeschakeld moet worden. Het kabinet wil hiermee alle dood als gevolg van kindermishandeling opsporen. Met de wetswijziging wordt ook een aantal praktische wijzigingen aangebracht, bijvoorbeeld de mogelijkheid om grafrecht bij verwaarlozing van het onderhoud eerder te laten vervallen en aanpassing van de bewaartermijnen van urnen in crematoria. Bij Koninklijk Besluit wordt bepaald wanneer de gewijzigde wet daadwerkelijk van kracht wordt.

 

Asverstrooiing via ballon.

Uitvaartorganisatie Yarden introduceert een nieuwe vorm van asbestemming: via een speciale ballon. Ballonverstrooiing past in de trend dat nabestaanden steeds vaker een tweede moment van afscheid creëren op het moment van asverstrooiing. De stijgende ballon symboliseert het loslaten van de overledene.

 

Troostende foto's voor ouders van een overleden kind

Een aantal jaar geleden nam een fotograaf uit Westerhoven het initiatief kosteloos voor ouders van een ernstig ziek of overleden kind (tot 16 jaar) mooie fotos te maken. De achterliggende doelstelling is het troost bieden aan de ouders door ze een mooie fotoserie te geven. De foto's zijn zo gemaakt dat ze prettig zijn om naar te kijken en zo een aangename en troostende herinnering vormen. Inmiddels is er een stichting opgericht en is 'make a memory' landelijk actief. Diverse fotografen hebben zich aangesloten. Voor de ouders zijn hun diensten gratis, sponsoren zorgen voor de financiering.

Meer informatie kunt u vinden op: www.makeamemory.nl

Bron: de Volkskrant 7 mei 2009

 

Zuil van verlangen

Op begraafplaats Schifferheide in Kerkrade is een zogenaamde 'zuil van verlangen' geplaatst. Het herdenkingsmonument is gemaakt door Marten Molenmaker. Nabestaanden kunnen door middel van de zuil met een persoonlijke boodschap hun dierbare gedenken. De brieven, tekeningen en andere voorwerpen belanden binnen in de zuil. Bovenop het gedenkteken  in de vleugels van RVS  werd ingegraveerd: 'Door het hart van liefde gegeven, door de tunnel van licht verdwijnend in het diepste van de aarde. Voor altijd in je hart gesloten.' De zuil wordt door telkens wisselende kleurschakeringen verlicht, waarbij de lichtbundel van beneden uit naar de hemel straalt.

 

Orgaandonatie

Bron: Dagblad de Limburger woensdag 10 oktober 2007

Orgaandonatie en je lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap, worden wel eens door elkaar gehaald. Het stoffelijk overschot van een orgaandonor blijft ongeveer een dag in het ziekenhuis. Daarna krijgt de familie het lichaam terug om te begraven of te cremeren. Wie zijn lichaam ter beschikking van de wetenschap stelt, keert niet terug. Geen begrafenis of crematie. De afdeling pathologie bepaalt wat er met het lichaam gebeurt. Klaas van Linschoten en Peter Gerrits vonden het en gemis dat familieleden maar een dag de tijd hebben afscheid van de overledene te nemen. Zij namen het initiatief voor een monument waar nabestaanden hun familielid kunnen herdenken. In navolging van Graz en Sydney. het staat bij het crematorium in Groningen.

 

Begraven worden in het Dal van de Stilte

Bron: Dagblad de Limburger juli 2007

Spanje krijgt zijn eerste natuurkerkhof. Achthonderd hectaren natuur en stilte aan de voet van de Pyreneeën, bestemd als laatste rustplaats. De eerste tien (nog levende) gegadigden hebben zich inmiddels aangemeld. Alleen de burgemeester moet nog om. Hij ziet 'deze buitenlandse nieuwlichterij' niet zo zitten.

Een smal bergpad slingert langs een riviertje naar het Valle del Silencio (Dal van de Stilte). Piper, film- en televisiemaker van beroep,komt oorspronkelijk uit Beieren, maar woont sinds vijf jaar in Spanje. Hij en zijn Spaanse vrouw maken deel uit van de ecologische Stichting LaSala. Deze organisatie streeft naar een betere wereld. Een van die projecten is het natuurkerkhof, waarvan er in Duitsland en Engeland al zon zeventig bestaan. In Spanje echter is het Dal van de Stilte een primeur. Ook Limburg kent inmiddels een natuurkerkhof. "Dit is een katholiek land met een christelijke begraafcultuur en dan is het logisch dat men er een beetje vreemd tegenaan kijkt." De kleine dorpsgemeenschap probeert volgens de duitser met bureaucratische hindernissen het plan tegen te houden. "We hebben advocaten ingeschakeld om de vergunningen af te dwingen." Het natuurkerkhof ligt aan de rand van het schitterende en nog vrijwel ongerepte vulkaangebied La Garrotxa dat grenst aan de Pyreneeën. Het is onderdeel van een groot landgoed dat door een rijke dame ter beschikking is gesteld. "Geboorte en dood zijn onderdeel van hetzelfde natuurlijke proces" zegt Piper. "Het Dal van de Stilte geeft het overleden lichaam weer terug aan de natuur." In de praktijk betekent dit dat de as van de overledene wordt begraven onder een boom in het natuurgebied. Bij elke boom mag een beperkt aantal urnen die van afbreekbaar materiaal zijn gemaakt worden begraven. Er komen geen kruizen of stenen. De plek wordt contractueel vastgelegd door middel van gps-coördinaten. Het Dal van de Stilte wordt vrij toegankelijk voor iedereen en is niet herkenbaar als kerkhof.

 

Herinnerdingen

Een bijzonder initiatief dat met medewerking van onder andere de VPRO en Stichting Achter de Regenboog tot stand is gekomen, is de website www.herinnerdingen.nl. Op deze site, die wordt gevormd door een dagelijks wisselend mozaïek van wel duizend foto's, kunnen kinderen door het plaatsen van foto's en verhalen een monument bouwen voor een dierbare overledene. Het idee achter herinnerdingen.nl is om een bijzondere plek voor kinderen te creëren. Een plek waar ze hun ervaringen kunnen uiten en delen met kinderen die hetzelfde hebben meegemaakt. De homepage van de dag is een eerbetoon aan iemand die op die datum is overleden. Achter iedere foto zit het verhaal van een kind. Elk kind tot 18 jaar mag een monument maken. Daarvoor moet het inloggen, waarna de werkwijze stap voor stap wordt uitgelegd. Via de zoekbalk kunnen bezoekers met de trefwoorden relatie, doodsoorzaak en leeftijd monumenten oproepen. Het is ook mogelijk een reactie te mailen. Die correspondentie loopt via de redactie om de privacy van de kinderen te beschermen. De website www.herinnerdingen.nl wordt zondag 17 december, in een speciale uitzending van het VPRO-programma Villa Achterwerk, gelanceerd.

 

Een uil bij de begrafenis

Bron: AD donderdag 14 september 2006

Met de introductie van een uil bij begrafenissen en crematies, zorgt een jong bedrijf uit Enschede voor een noviteit in de uitvaartbranche. Met grote klappen komt Gollem, een Europese oehoe met een spanwijdte van 1.60 meter, over de stoet aangevlogen, om de 'zegen van de vrijheid' te verkondigen. De indrukwekkende vogel met de wijze blik en de onverstoorbare, oranjegekleurde ogen maakt een stijlvolle landing op de schouder van zijn in keltisch gewaad gestoken 'uilenier' André Kuyer. "De uil is een spirituele vogel," zegt deze. "Zeer geschikt voor uitvaarten". De uilen strooien de as van de overledene uit, waken bij de kist of voeren de rouwstoet aan. 'We zijn ervan overtuigd dat het dier bij uitvaarten een belangrijke en rustgevende rol kan spelen." In de middeleeuwen stond de uil bekend als brenger van onheil, tegenwoordig vooral als het symbool van wijsheid. "Voor ons staat de uil óók voor vrijheid, spiritualiteit, oerkracht, rust en de verbondenheid met de natuur", zegt Anita Brouwer die het net opgestarte bedrijf, Brouwer uitvaartverzorging, runt.

 

Rouwbandjes van Stichting In de Wolken

Stichting In de Wolken brengt, speciaal voor kinderen, rouwbandjes op de markt. Een zwart polsbandje met de tekst 'Ik rouw om jou' geeft jongeren de gelegenheid om te laten zien dat ze rouwen zonder er zelf over te hoeven beginnen. Een wit polsbandje met de tekst 'Ik zal je nooit vergeten' is vooral bedoeld als herinneringsbandje. De bandjes zijn in kinder- en volwassenformaat en kosten EUR 1,50 per stuk excl. verzend- en administratiekosten.

inl: www.in-de-wolken.nl

 

Het KWF Koningin Wilhelminabos

ter nagedachtenis aan dierbaren die aan kanker zijn overleden

Een ereveld voor mensen die tevergeefs tegen kanker hebben gevochten. Dat vond een bezoekster toen zij op de gedenkplek in het KWF Koningin Wilhelminabos de glaspanelen zag met duizenden namen van mensen die aan kanker zijn overleden. Nabestaanden hebben die namen daar laten aanbrengen om de herinnering aan hun dierbaren levend te houden. Elke naam is een klein momumentje. De gedenkplek staat midden in een bos. Een bos dat rust en ruimte biedt voor onze herinneringen, voor vreugde, voor verdriet. Een bos dat symbool staat voor het leven. Het groeit, biedt beschutting, sterft af, voedt nieuw leven, het leven gaat verder. Staatsbosbeheer beheert het KWF Koningin Wilhelminabos overeenkomstig de landelijke richtlijnen. Dit houdt in dat bij de aanleg veel jonge bomen geplant worden. Bij de verdere uitgroei van het bos zal een aantal van deze bomen verloren gaan. Over enkele tientallen jaren vormen de resterende bomen samen met de struiken en kruiden een bos met een versleten kringloop die symbool staat voor de kringloop van het leven. Het is dan de naam op de gedenkplek die de herinnering levend houdt, niet de geplante boom. De plekken waar tijdens de opeenvolgende jaren 'Bomen voor het leven' zijn geplant, blijven herkenbaar met jaartalbordjes.

Iemand in het bos herdenken?
Wilt u één of meer dierbaren die aan kanker zijn overleden, herdenken in het KWF Koningin Wilhelminabos, maak dan per te herdenken persoon € 50,= over op giro 110500 t.n.v. Stichting Nationale Boomfeestdag te Driebergen o.v.v. 'Wilhelminabos'. Zorg ervoor,dat bij uw overschrijving uw naam en adres worden doorgegeven. U ontvangt daarbij een antwoordkaart voor het doorgeven van de naam van de dierbare overledene en de datum van overlijden. De onthulling heeft plaats op de zogeheten 'Bomen voor leven'-dag. Komt uw aanmelding binnen vóór 1 oktober, dan ontvangt u een uitnodiging voor de onthulling dat jaar.

Het bos ligt in de noordpunt van het roggebotzand bij Dronten tegenover Kampen. U kunt de gedenkplek het hele jaar door bezoeken. Bloemen neerleggen mag, iets planten niet.

Voor meer informatie:
KWF Kankerbestrijding
postbus 75508
1070AM Amsterdam
www.kwfkankerbestrijding.nl
info@kwfkankerbestrijding.nl
tel. 020-5700500

 

Edelmetaalgieterij uit Sittard in de race voor Funeral Award

Bron: Dagblad De Limburger

Procasting Edelmetaalgieterij uit Sittard is in de race voor een internationale uitvaartprijs. Het bedrijf maakt kans op een van de International Funeral Awards (IFA) 2004, dat zijn de 'Oscars voor de uitvaartbrache' in de Benelux. De gieterij is genomineerd dankzij een sieraad dat het bedrijf onlangs in de uitvaartbranche heeft gelanceerd. Het gaat om een hanger van bijvoorbeeld zilver of goud waar de vingerafdruk van een overledene in staat. De hangers worden onder meer verkocht in uitvaartcentra van Dela en Monuta. Rouwclown Roelof van Wijngaarden uit Ysselsteyn en natuurbegraafplaats Bergerbos in Sint Odiliënberg zijn eveneens in de race. Voor de wedstrijd hebben zich bij IFA in totaal 132 deelnemers aangemeld. Een jury nomineert van dit aantal volgende maand 80 kandidaten. De prijzen worden 16 oktober 04 uitgereikt tijdens de finale van het IFA in Antwerpen. In zes categorieën valt een award te verdienen. Zo is er bijvoorbeeld een voor de mooiste begraafplaats, maar ook een voor het bedrijf met de beste service, het mooiste rouwcentrum of de zaak die iets nieuws of vernieuwends op de markt brengt. Rouwclown van Wijngaarden, in het verleden actief als Cliniclown, valt in de laatste categorie. Hij is geen lolbroek die met grappen en grollen de show wil stelen tijdens een uitvaart. Door zijn onbevangen houding probeert hij de verkrampte sfeer die veel uitvaarten omgeeft te doorbreken. De Funeral Awards zijn in 1999 in het leven geroepen om de vernieuwing in de uitvaartbranche bij het grote publiek onder de aandacht te brengen.

 

Klaagmuur

Bron: Dagblad De Limburger - Flitsen

Huub Kluijtmans, beheerder van natuurbegraafplaats Bergerbos in Sint Odiliënberg, wil op de begraafplaats een klaagmuur bouwen. In de muur zitten gleufjes waar mensen briefjes in kunnen duwen. Het papier, waaraan mensen hun gedachten toevertrouwen, valt in een holle gesloten ruimte waar het vervolgens vergaat. Het idee voor de muur is afgeleid van de bekende klaagmuur un Jeruzalem, waar mensen briefjes met gebeden in kunnen achterlaten. Kluijtmans heeft deze week een gesprek met een aannemer en laat een architect een ontwerp maken.

 

Uitvaarten Heerlen live via internet

Bron: Dagblad De Limburger

Door: Evelyn de Waal

Vanaf de luie bank thuis een uitvaart bijwonen. Het klinkt als toekomst-muziek, maar is nu al mogelijk. Het crematorium in Heerlen geeft nabestaanden de mogelijkheid om het afscheid van hun dierbare 'live' uit te zenden via internet.

"Afwezig, maar toch de mogelijkheid hebben om op hetzelfde tijdstip aanwezig te zijn met de anderen". Zo omschrijft Felix Hendriks, voorzitter van Crematoriumbeheer Limburg, het voordeel van uitzendingen op het wereldwijde computernetwerk. "Mensen die geëmigreerd zijn zullen niet zo snel terugvliegen voor een dienst. Voor hen is dit dé uitkomst". Een andere groep mensen die er veel baat bij zou kunnen hebben, ouderen die slecht ter been zijn, heeft vaak nog geen eigen internetaansluiting. Daarom vermoedt Hendriks dat het niet gelijk storm zal lopen op de website van het crematorium. Echter, de service zou over tien jaar wel eens onmisbaar kunnen zijn. Aanleiding voor deze financiéle investering is de behoefte aan een steeds persoonlijker tintje bij het afscheid. Hendriks: "Voorheen zorgde de pastoor in de kerk daarvoor. Nu willen de nabestaanden zelf een persoonlijke boodschap uitdragen. Het internet is daarbij eigenlijk het 'dessert' van de dienst". Overigens is 'stiekum' meekijken bij een internetuitvaart niet mogelijk: de familie krijgt een code die ze naar eigen inzicht verspreidt. Privacy blijft dus een groot goed.

 

Crematies

Bron: Dagblad De Limburger - Flitsen

Amsterdam - Voor het eerst in de geschiedenis zijn het afgelopen jaar in Nederland meer mensen gecremeerd dan begraven. Tot deze conclusie komt de Landelijke Vereniging van Crematoria (LVC). In 2003 zijn in Nederland 141.082 mensen overleden. Van hen zijn er 71.815 gecremeerd. In 2002 werd nog 49,8 procent van alle overledenen gecremeerd. Nu is dat dus 50,9 procent.

 

Rouwclown doorbreekt verstarde rituelen

Ysselsteyn/St. Odiliënberg

Dr. Peter Heesen

Om de verkrampte sfeer bij een uitvaart te doorbreken, werd Roelof van Wijngaarden (45) uit Ysselsteyn te hulp gevraagd. Het was de geboorte van de rouwclown.

Op verzoek van de overledene, een geleerd man met passie voor de sport, fleurde de rouwclown diens uitvaart op onnavolgbare wijze op. De rouwclown kent vele gezichten. Zo trad van Wijngaarden ooit op voor tijdens een koffietafel. Om de kinderen te onderhouden die zich tijdens de bijeenkomst verveelden, kwam hij op het idee ze allemaal een clownsneus te geven. Alleen, van Wijngaarden was de doos kwijt. Spontaan ontstond het spel: zoek de neuzen. Onder leiding van de clown ging het grut op pad. Gesprekken tussen volwassenen ('Wat rot voor Henk, maar hoe is het nog met jou?') werden onderbroken met ontwapenende vragen als: "Heeft u de neuzen gezien?' Nee, benadrukt van Wijngaarden, de rouwclown is geen lolbroek die met grappen en grollen de show tracht te stelen tijdens een begrafenis of crematie. Hij is wél iemand die door zijn onbevangen houding de verkrampte sfeer kan doorbreken die veel uitvaarten omgeeft. Maar immer met respect voor overledene en familie. Van Wijngaarden, geboren in Amsterdam, volgde naast zijn studie vrijetijdskunde in Rotterdam een workshop clownerie, verzorgd door Janpier Knapen. "Knapen is een van de beste acrobaatclowns van Nederland. Ik was vijf minuten binnen, kreeg een neus op en wist: dit ben ik." Van Wijngaarden koos ten slotte niet voor een bestaan als circusclown. "Ik sta liever niet op de bühne. Ik ben beter op één-op-éénsituaties of in kleine groepjes. Bovendien ben ik geïnteresseerd in de gezondheidszorg." Hij trad op voor ouderen, gehandicapten en zieken. Mensen die afgeschermd van de maatschappij in instituten leven. Mensen die niet naar een voorstelling van een clown kunnen gaan, maar wellicht nog meeer behoefte aan verpozing hebben. "Ik heb meer bevrediging van een verlamde patiënt aan een beademingsapparaat die ik een glimlach bezorg, dan van een kinderfeestje." Het duurde niet lang of van Wijngaarden werkte ook als clown Roef van de CliniClowns. In die tijd, midden in de jaren negentig, volgde hij tevens een opleiding tot uitvaartondernemer. "Ik ben altijd gefacsineerd geweest door de dood en de rituelen eromheen. Hij maakte de opleiding niet af, omdat hij het menselijk aspect miste. "Er werd aandacht besteed aan lijkkisten, begraafplaatsen en religies, maar niet aan de nabestaanden. Hoe kun je mensen steunen in rouwproces? Welke invloed heeft rouw op mensen? E hoelang duurt rouw eigenlijk? Die vragen bleven onbeantwoord. Ik voelde me daar als mens en als clown niet op mijn plek. Via via kwam ik in contact met het netwerk van uitvaartvernieuwers, een groep mensen die de uitvaart een persoonlijk karakter willen geven. Die niet vast willen houden aan de standaardrituelen. "Wat zie je bij de meeste uitvaarten: de mensen doen moeite niet te laten zien dat ze nog leven. Het past niet dat nabestaanden uitbundig gekleed gaan, dat ze lachen. Waardoor sommige mensen verkrampt raken." De rouwclown past in de gedachte dat mensen op persoonlijke wijze afscheid willen nemen van de doden. Dat kan dus ook gebeuren door een clown te vragen die troost en verlichting kan bieden. Die ervoor zorgt dat mensen zich vrij voelen om hun emoties te uiten. Van Wijngaarden wijst er op dat hij niet de circusclown uithangt. Hij gaat sober gekleed en is niet geschminkt en draagt hooguit een clownsneus. Het liefst doet hij onopgemerkt zijn werk. Zoals die keer dat een man bij de begrafenis afzijdig van de rest zijn verdriet stond te verwerken. Roelof sloeg een arm om hem heen, bood troost en bracht hem terug naar de kring van zijn familie. "Het rouwproces is een sociaal gebeuren. Op die momenten hebben we elkaar echt nodig."

 

Bijpraten met een wijntje na de crematie

Doetinchem

Door John Bruinsma

Bron: Dagblad De Limburger d.d. 26-02-2004

Het aantal crematies in Nederland overstijgt sinds vorig jaar voor het eerst het aantal begrafenissen. In het crematorium is steeds meer ruimte voor een persoonlijke noot.

Gert Brinkhorst moest wat overwinnen toen hij in het crematorium in Doetinchem zijn eerste wijntje schonk. "Je vraagt je toch even af of dat wel past." Maar inmiddels is de regiomanager van uitvaartverzorger Yarden de schaamte voorbij. Daar heeft de cliëntèle wel voor gzorgd.

"Het is begonnen met een overledene die zelf een wijnkelder had. De nabestaanden vonden het toch wel prettig als ter nagedachtenis aan hem een glaasje wijn kon worden gedronken. Nu wordt desgewenst een kaas- en wijnbuffet geserveerd. Ik had het tien jaar geleden niet voor mogelijk gehouden. Alles is mogelijk." De Nederlandse uitvaartindustrie heeft vorgi jaar een historisch moment meegemaakt: voor het eerst in de geschiedenis werden meer mensen gecremeerd dan begraven. Negentig jaar geleden werd in Driehuis bij Ijmuiden met de eerste crematie in crematorium Westerveld nog een heuse revolutie gepredikt - lijkverbranding was verboden, maar de begrafeniswet voorzag niet in sancties. Nu is het crematorium gemeengoed. De grote omslag begon volgens secretaris Erik Adriaans van de Landelijke Vereniging van Crematoria (LVC) in de jaren zeventig. "De ontkerkelijking van de samenleving en het loslaten van tradities die daarbij horen, kwam toen op gang. Daarna volgde de ontwikkeling van de individualisering. Die leidt er toe dat mensen anderen niet meer kunnen of willen opzadelen met de kosten en het onderhoud van een graf." Bovendien is een begrafenis volgens Adriaans, zelf hoofd crematoria en uitvaartcentra bij DELA, duurder. "Er moet ook nog een steen op het graf." Met 59 crematoria is het netwerk welhaast landelijk dekkend, maar er komen nog steeds nieuwe bij. En die crematoria proberen in te spelen op de veranderende ideeën van nabestaanden over hoe een uitvaart dient te verlopen. De meerderheid die in Nederland voor het crematorium kiest, stelt zich niet altijd meer tevreden met de klassieke kop koffie met plakje cake en het traditionele uurtje voor het afscheid (niet langer, want de volgende stoet wacht al). Ze betalen graag wat extra om langer te mogen blijven, om zo voor zichzelf de gelegenheid te creëren om op nóg persoonlijker wijze de dierbare verwant of vriend uitgeleide te doen, weet Adriaans. "Dan laten ze een buffet komen. Of ze drinken een wijntje en er gaan warme hapjes rond." Brinkhorst herkent de geschetste ontwikkeling. "Mensen willen tijd en kwaliteit. Wij zijn in Doetinchem nu bezig met broodjes gezond en zalmsalade bij de condoléance." Crematoria verbreden hun aanbod ook met extra koffiekamers, grotere buffetruimtes, kleiner aula's naast grote. De vergelijking met een zalencentrum wil Brinkhorst niet maken maar hij begrijpt hem wel. "Ga maar eens na: je gaat naar een crematie en je ontmoet familie die je lang niet hebt gezien. Wat wil je dan? Precies: bijpraten. Daar willen steeds meer mensen dan ook op een goede manier gelegenheid voor hebben in het crematorium.

 

Belasting bij een sterfgeval

Tilburg

Door: Will Vennix

Bron: Dagblad De Limburger

Een bijzondere categorie van buitengewone uitgaven wordt gevormd door kosten die samenhangen met een sterfgeval. Geen leuk onderwerp, maar vanwege de vaak hoge kosten kan een belastingaftrek in die situatie extra welkom zijn.

Een aanzienlijk deel van ons inkomen gaat op aan kosten die samenhangen met gezondheid en ziekte. Denk aan de kosten van ziekenfonds of ziektekostenverzekering, het eigen risica, niet vergoede tandartskosten, dieetkosten etc. In principe worden deze kosten gezien als inkomensbesteding en kunt u daar fiscaal niets mee.

Alleen als de kosten ongebruikelijk hoog zijn, kan hier een aftrekpost voor de inkomstenbelasting uit voortvloeien. Het aangiftebiljet spreekt dan ook over 'buitengewone uitgaven'. Om aan aftrek toe te komen moeten de kosten een bepaald drempelbedrag overschrijden (meestal 11,2 procent van het bruto gezinsinkomen). De kosten moeten dus ook echt 'buitengewoon' zijn, anders komt u niet aan aftrek toe. Door de hoogte van de kosten wordt de drempel ook eerder overschreden dan in een jaar waarin alleen sprake is van gewone ziektekosten. In principe zijn alle kosten die direct samenhangen met het overlijden en de begrafenis of crematie aftrekbaar. Bijvoorbeeld de kosten van uitvaartverzorging, rouwkaarten, advertentie, bloemen en kransen, het vervoer van de overledene (evt. vanuit het buitenland), de begafenis- of crematieplechtigheid. Ook de kosten van het grafmonument zijn aftrekbaar. Omdat de nietaftrekbare drempel per kalenderjaar wordt toegepast, is het voordelig om alle kosten in één jaar te maken. Dit kan problemen geven indien iemand bijvoorbeeld in het najaar is overleden en de rekening van de grafsteen pas in het nieuwe jaar wordt ontvangen.

Als de kosten buitensporig hoog zijn, kan de belastingdienst eventueel een deel ervan schrappen. Hierbij wordt in aanmerking genomen wat gebruikelijk is in de gegeven omstandigheden. Als vastgesteld is welke kosten in principe kunnen worden afgetrokken, zijn we er nog niet. De kring van personen die begrafeniskosten kunnen aftrekken is namelijk erg klein. Aftrek is in elk geval mogelijk in geval van overlijden van iemands echtgenoot. Bij samenwoners gaat het ook goed, mits men voor de inkomstenbelasting heeft gekozen voor fiscaal partnerschap (let op: dat is iets anders dan een samenlevingsovereenkomst!). Ook bij overlijden van een kind jonger dan 27 jaar kunnen de begrafeniskosten worden afgetrokken.

In alle andere gevallen bestaat geen recht op aftrek. Gevolg hiervan is dat bij overlijden van de langstlevende ouder in verreweg de meeste gevallen geen aftrek van begrafeniskosten mogelijk is. Dit is alleen anders als één van de kinderen nog thuis woonde, dit kind op het moment van overlijden 27 jaar of ouder was én de langstlevende en het kind voor de inkomstenbelasting samen hadden gekozen voor fiscaal partnerschap. Bij overlijden van één van beide echtgenoten of partners kan het aftrekrecht dus meestal wel te gelde gemaakt worden.